{"id":20990,"date":"2023-01-11T16:53:53","date_gmt":"2023-01-11T15:53:53","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pierregoursat.com\/?p=20990"},"modified":"2023-01-12T09:13:20","modified_gmt":"2023-01-12T08:13:20","slug":"podcast-zycie-wspolnotowe-i-braterska-komunia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pierregoursat.com\/pl\/podcast-zycie-wspolnotowe-i-braterska-komunia\/","title":{"rendered":"Podcast – \u017bycie wsp\u00f3lnotowe i braterska komunia"},"content":{"rendered":"

Francis Kohn<\/strong><\/p>\n

\u017bycie wsp\u00f3lnotowe i braterska komunia<\/span> <\/strong><\/h1>\n

 <\/p>\n

W poprzednim nauczaniu podkre\u015bla\u0142em, \u017ce \u201cdar braci\u201d by\u0142 dla Piotra Goursat bezpo\u015bredni\u0105 konsekwencj\u0105 wylania Ducha \u015awi\u0119tego. <\/strong>Wychodz\u0105c z weekendu w Troussures w lutym 1972 Piotr Goursat i Marie Laffite m\u00f3wi\u0105, \u017ce poczuli si\u0119 bratem i siostr\u0105, <\/em>podczas gdy ma\u0142o si\u0119 znali do tamtej pory, r\u00f3\u017cnili si\u0119 wiekiem, edukacj\u0105, duchow\u0105 drog\u0105. To Duch \u015awi\u0119ty ich jednoczy w spos\u00f3b zupe\u0142nie tajemniczy i obdarza ich pragnieniem, by co wiecz\u00f3r spotyka\u0107 si\u0119 na modlitwie. Od maja 1972 do\u0142\u0105czaj\u0105 do tej wielkiej przygody inne osoby, powstaj\u0105 pierwsze grupy modlitewne, gdzie \u017cycie braterskie jest bardzo intensywne.<\/p>\n

W tej konferencji porusz\u0119 siedem temat\u00f3w.<\/p>\n

 <\/p>\n

I) Wsp\u00f3lnota, miejsce u\u015bwi\u0119cenia, kt\u00f3re mo\u017ce nas podtrzymywa\u0107 w trudnych momentach<\/span> <\/strong><\/h2>\n

W \u017cyciu duchowym kr\u0119cimy si\u0119 i zawracamy, je\u015bli nie idziemy naprz\u00f3d. <\/strong>Piotr Goursat potwierdza\u0142: \u201cTrzeba i\u015b\u0107 do przodu, rozwija\u0107 si\u0119, a nie mo\u017cemy i\u015b\u0107 do przodu samemu, tylko razem z bra\u0107mi mo\u017cemy naprawd\u0119 si\u0119 rozwija\u0107\u201d.[1]<\/sup><\/a><\/p>\n

Przypomina\u0142 cz\u0119sto, \u017ce samotny chrze\u015bcijanin jest w niebezpiecze\u0144stwie, ale te\u017c odwrotnie: \u201cBrat wspomagany przez brata jest miastem umocnionym\u201d (Prz 18, 19).[2]<\/sup><\/a><\/p>\n

Piotr mia\u0142 wyostrzon\u0105 \u015bwiadomo\u015b\u0107 walki duchowej toczonej przeciwko Ko\u015bcio\u0142owi i \u015bwiatu: \u201cJeste\u015bmy cz\u0119\u015bci\u0105 kosmicznego dramatu: toczy si\u0119 gwa\u0142towna walka duchowa. Niekt\u00f3rzy pewnie jeszcze nie do ko\u0144ca rozumiej\u0105, jak wielka to walka. I jest to walka mi\u0142o\u015bci.\u201d[3]<\/sup><\/a><\/p>\n

Walka duchowa jest rzeczywisto\u015bci\u0105 kluczow\u0105 w \u017cyciu chrze\u015bcijanina. <\/strong>Im wi\u0119ksza jest nasza determinacja, by i\u015b\u0107 za Jezusem, tym bardziej nasz przeciwnik nas atakuje. \u015awi\u0119ty Pawe\u0142 pisze: \u201cNie toczymy bowiem walki przeciw krwi i cia\u0142u, lecz przeciw Zwierzchno\u015bciom, lecz przeciw W\u0142adzom, przeciw rz\u0105dcom \u015bwiata, przeciw pierwiastkom duchowym z\u0142a na wy\u017cynach niebieskich\u201d (Ef 6,12).<\/p>\n

Dlatego powinni\u015bmy walczy\u0107 przeciwko temu Przeciwnikowi – jak wyja\u015bnia to w nast\u0119pnych wersach \u015bw. Pawe\u0142 – broni\u0105 Jezusa, a nie broni\u0105 \u015bwiata.<\/p>\n

Piotr Goursat podkre\u015bla\u0142, \u017ce imi\u0119 Emmanuel<\/em>, B\u00f3g z nami, <\/em>otrzymane na modlitwie w 1973, przywo\u0142uje aktywn\u0105 i chroni\u0105c\u0105 obecno\u015b\u0107 Boga, kt\u00f3ry w Starym Testamencie kroczy po\u015brodku swojego ludu i walczy u jego boku.<\/p>\n

Piotr zdawa\u0142 sobie spraw\u0119, \u017ce w spo\u0142ecze\u0144stwie post chrze\u015bcija\u0144skim, takim jak nasze, <\/strong>bardzo trudno – o ile nie jest to ca\u0142kiem niemo\u017cliwe – by\u0107 wiernym Ewangelii i wzrasta\u0107 w wierze, na przek\u00f3r ideologiom i sposobom \u017cycia, kt\u00f3re s\u0105 nie do pogodzenia z przekazem chrze\u015bcija\u0144skim. Uwa\u017ca\u0142, \u017ce \u017cycie braterskie jest niezb\u0119dn\u0105 pomoc\u0105, by wzrasta\u0107 w \u017cyciu duchowym. W swoim nauczaniu podkre\u015bla\u0142 to wielokrotnie. Mawia\u0142: \u201cPan pragnie, aby\u015bmy \u017cyli we wsp\u00f3lnocie, On naprawd\u0119 chce, \u017ceby\u015bmy mieli wsparcie braci.\u201d[4]<\/sup><\/a><\/p>\n

Piotr podkre\u015bla\u0142, jak wa\u017cne jest by\u015bmy konkretnie wspierali jedni drugich: \u201ctrzeba, aby\u015bmy wszyscy razem nie\u015bli jedni drugich, bo sami sobie nie poradzimy, ale wszyscy razem damy rad\u0119. To jest prawdziwie Emmanuel, B\u00f3g z nami.\u201d[5]<\/sup><\/a><\/p>\n

Razem, wzmocnieni \u017cyciem braterskim o\u017cywianym mi\u0142o\u015bci\u0105, \u0142atwiej jest oprze\u0107 si\u0119 pokusom \u017cycia \u015bwiatowego, powierzchowno\u015bci, do kt\u00f3rej zaprasza nas spo\u0142ecze\u0144stwo konsumpcyjne, indywidualistyczne, w kt\u00f3rym \u017cyjemy. Przychodzimy zaczerpn\u0105\u0107 z naszego \u017cycia wsp\u00f3lnotowego, jak ze studni, si\u0142y duchowe konieczne, \u017ceby \u017cy\u0107 po chrze\u015bcija\u0144sku w naszych codziennych aktywno\u015bciach i by\u0107 zdolnymi do \u015bwiadczenia o naszej wierze.<\/p>\n

Piotr przywo\u0142ywa\u0142 czasem obraz g\u00f3ry, <\/strong>\u017ceby wyja\u015bni\u0107, \u017ce jeste\u015bmy jak alpini\u015bci, kt\u00f3rzy musz\u0105 by\u0107 zwi\u0105zani lin\u0105, <\/strong>gdy wspinaj\u0105 si\u0119 na wysokie szczyty. Je\u015bli jeden z nich odpadnie, po\u015bli\u017anie si\u0119, ale jest przywi\u0105zany do innych, to uniknie wpadni\u0119cia do szczeliny. \u017bycie wsp\u00f3lnotowe jest nasz\u0105 ochron\u0105 i pozwala nam razem i\u015b\u0107 i wzrasta\u0107, a\u017c do szczyt\u00f3w \u015bwi\u0119to\u015bci.<\/p>\n

\u017bycie braterskie we wsp\u00f3lnocie to przede wszystkim miejsce u\u015bwi\u0119cenia, <\/strong>gdzie przychodzimy zanurzy\u0107 si\u0119 w modlitwie i formowa\u0107 si\u0119. Powo\u0142anie do Wsp\u00f3lnoty Emmanuel polega przede wszystkim na \u201cbyciu w \u015bwiecie, nie b\u0119d\u0105c ze \u015bwiata\u201d<\/strong>, jak nas zaprasza do tego Jezus: \u201coni nie s\u0105 ze \u015bwiata, jak i ja nie jestem ze \u015bwiata\u201d (J 17,14).<\/p>\n

Od pocz\u0105tku swojego pontyfikatu papie\u017c Franciszek naucza nas, by ucieka\u0107 od \u015bwiatowo\u015bci<\/em><\/strong>, kt\u00f3ra oddala nas od naszego chrze\u015bcija\u0144skiego powo\u0142ania i czyni nasze \u015bwiadectwo niewiarygodnym. Naucza\u0142 nas tego ju\u017c \u015bwi\u0119ty Pawe\u0142, gdy m\u00f3wi\u0142: \u201cNie bierzcie wi\u0119c wzoru z tego \u015bwiata, lecz przemieniajcie si\u0119 przez odnawianie umys\u0142u, aby\u015bcie umieli rozpozna\u0107, jaka jest wola Bo\u017ca: co jest dobre, co Bogu przyjemne i co doskona\u0142e\u201d (Rz 12,2).<\/p>\n

\u017bycie chrze\u015bcija\u0144skie w tym \u015bwiecie, <\/strong>takim, jaki on jest, ze swoimi meandrami i niebezpiecze\u0144stwami, ale te\u017c z oczekiwaniami i aspiracjami, oznacza konieczno\u015b\u0107 ci\u0105g\u0142ego podejmowania wybor\u00f3w, <\/strong>czasem trudnych, by Jezusa postawi\u0107 na pierwszym miejscu w swoim \u017cyciu. Musimy wi\u0119c ustawia\u0107 r\u00f3\u017cne \u017cyciowe priorytety w hierarchii, aby wie\u015b\u0107 regularne \u017cycie modlitewne i sakramentalne, aby zadba\u0107 o obecno\u015b\u0107 na spotkaniach wsp\u00f3lnotowych, kt\u00f3re s\u0105 nam proponowane: domostwa, weekendy formacyjne, aktywno\u015bci ewangelizacyjne\u2026 Czasami trzeba zrezygnowa\u0107 ze zobowi\u0105za\u0144, kt\u00f3re nie s\u0105 same w sobie z\u0142e, jak spotkania rodzinne, relacje z przyjaci\u00f3\u0142mi, rozrywki\u2026 Piotr podkre\u015bla\u0142, jak wa\u017cne jest sta\u0142e rozeznawanie tych kwestii w swoim \u017cyciu, bo to ono ukazuje nasz\u0105 determinacj\u0119 w kroczeniu za Jezusem.<\/p>\n

Dla Piotra Goursat Wsp\u00f3lnota nie by\u0142a celem samym w sobie, ale \u015brodkiem, by jak najwi\u0119ksza liczba ludzi mog\u0142a i\u015b\u0107 drog\u0105 \u015bwi\u0119to\u015bci i s\u0142u\u017cby Ko\u015bcio\u0142owi. <\/strong>Mawia\u0142: \u201cZaanga\u017cowanie we wsp\u00f3lnot\u0119 \u017cycia, kt\u00f3ra nie mieszka razem, nie jest istotne samo w sobie, jest tylko \u015brodkiem! Cel, to co najwa\u017cniejsze, to jedno\u015b\u0107 z Bogiem.\u201d[6]<\/sup><\/a> Dla niego mi\u0142o\u015b\u0107, jako\u015b\u0107 naszego \u017cycia braterskiego by\u0142y fundamentami, na kt\u00f3rych Wsp\u00f3lnota powinna si\u0119 budowa\u0107 i rozwija\u0107. Dlatego zwleka\u0142 kilka lat z za\u0142o\u017ceniem wsp\u00f3lnoty \u017cycia<\/em>, aby sta\u0142a si\u0119 ona owocem prawdziwej komunii duchowej. T\u0142umaczy\u0142 cz\u0142onkom Odnowy, jak przej\u015b\u0107 od grupy modlitewnej do \u017cycia wsp\u00f3lnotowego, daj\u0105c sobie czas na ustalenie tych solidnych podstaw.<\/p>\n

Mawia\u0142: \u201cW waszych grupach modlitewnych musi by\u0107 du\u017co mi\u0142o\u015bci i serdeczno\u015bci, \u017ceby powolutku wewn\u0105trz tych grup niekt\u00f3re dusze poczu\u0142y wezwanie do \u017cycia wsp\u00f3lnotowego. Ale to ju\u017c w r\u0119kach Pana, to Jego czas, nie wolno Go wyprzedza\u0107, trzeba czeka\u0107\u201d. I dodawa\u0142: \u201cJe\u015bli nie ma mi\u0142o\u015bci, to tak jakby nie by\u0142o benzyny w samochodzie: nie pojedzie.\u201d[7]<\/sup><\/a><\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/p>\n

II) Wa\u017cny etap latem 1976 r.: podr\u00f3\u017c do Stan\u00f3w Zjednoczonych i trzytygodniowe rekolekcje<\/strong><\/span><\/h2>\n

W 1976r. istnia\u0142o tylko jedno domostwo rezydencjalne <\/em><\/strong>(mieszkaj\u0105ce razem), utworzone wok\u00f3\u0142 Piotra w pa\u017adzierniku 1974 w Gentilly, rok p\u00f3\u017aniej przeniesione do Pary\u017ca na ulic\u0119 Gay-Lussac i powi\u0119kszone. Piotr Goursat my\u015bli w\u00f3wczas o przej\u015bciu na kolejny etap i proponuje otwarcie takiej formy \u017cycia wsp\u00f3lnotowego na innych. <\/strong>Pragn\u0105\u0142 tego od dawna, ale czeka\u0142, a\u017c to pragnienie dojrzeje w sercach braci i si\u00f3str. By\u0142 uwa\u017cny na to, jak rozwija\u0142a si\u0119 droga osobista ka\u017cdego i nie chcia\u0142 tworzy\u0107 wsp\u00f3lnoty w oparciu o ludzkie kryteria, ale pragn\u0105\u0142 by\u0107 pewny, \u017ce jego dzia\u0142ania odpowiadaj\u0105 woli Bo\u017cej. Zaproponowa\u0142 cz\u0142onkom grup modlitewnych Emmanuela i Odnowie francuskiej podr\u00f3\u017c do Stan\u00f3w Zjednoczonych, \u017ceby odwiedzi\u0107 kilka wsp\u00f3lnot, <\/strong>szczeg\u00f3lnie Anny Arbor. Zorganizowano dwie podr\u00f3\u017ce, 27 lipca i 23 sierpnia, dla oko\u0142o 80 os\u00f3b. Uczestnicy zostali mocno poruszeni moc\u0105 modlitwy uwielbienia, radykalizmem wybor\u00f3w \u017cyciowych i mi\u0142o\u015bci\u0105 prze\u017cywan\u0105 w tych ameryka\u0144skich wsp\u00f3lnotach.<\/p>\n

Piotr wraca do Pary\u017ca z przekonaniem, \u017ce mo\u017cliwe jest otwarcie \u017cycia wsp\u00f3lnotowego na wi\u0119ksz\u0105 liczb\u0119 os\u00f3b. \u017beby unikn\u0105\u0107 s\u0142omianego zapa\u0142u, proponuje ponad 40 osobom uczestnictwo w rekolekcjach w Pary\u017cu. Spotykali\u015bmy si\u0119 co wiecz\u00f3r po pracy od 18 do 22 i w weekendy. Wiecz\u00f3r zaczyna\u0142 si\u0119 od d\u0142ugiej modlitwy uwielbienia, potem Piotr, Martine i niekt\u00f3rzy z nas g\u0142osili nauczania. Piotr wyja\u015bnia\u0142 potem: \u201cCodziennie prosili\u015bmy Ducha \u015awi\u0119tego,\u00a0\u017ceby m\u00f3wi\u0142 nam, co nale\u017cy robi\u0107. Nic nie przygotowywali\u015bmy. Duch \u015awi\u0119ty codziennie nas prowadzi\u0142. Kolejne osoby m\u00f3wi\u0142y na zmian\u0119. To by\u0142o naprawd\u0119 charyzmatyczne: wszystko by\u0142o nam dane. To by\u0142o naprawd\u0119 mocne. Byli\u015bmy naprawd\u0119 zjednoczeni.\u201d<\/em>[8]<\/sup><\/a><\/p>\n

Po nauczaniu jedli\u015bmy posi\u0142ek dziel\u0105c si\u0119, kobiety osobno, m\u0119\u017cczy\u017ani osobno i rozmawiali\u015bmy o tym, jak ka\u017cdy odczytuje wezwanie Pana i pragnie na nie odpowiedzie\u0107. Wiecz\u00f3r ko\u0144czy\u0142 si\u0119 wsp\u00f3ln\u0105 dla wszystkich adoracj\u0105. Cieszyli\u015bmy si\u0119 z tych codziennych spotka\u0144. Dwa weekendy by\u0142y okazj\u0105 do poznania si\u0119 lepiej, do d\u0142u\u017cszej wsp\u00f3lnej modlitwy i s\u0142uchania Ducha \u015awi\u0119tego w g\u0142\u0119bokiej komunii duchowej. Piotr nam przypomina\u0142,\u00a0\u017ce nale\u017cy si\u0119 trzyma\u0107 tego co kluczowe, by pilnie i radykalnie odpowiedzie\u0107 na wezwanie Pana Jezusa, \u017ce konieczne jest zakorzenienie si\u0119 w Panu.<\/p>\n

Na koniec rekolekcji Piotr zaproponowa\u0142 tym, kt\u00f3rzy tego pragn\u0119li, zaanga\u017cowanie si\u0119 w \u017cycie wsp\u00f3lnotowe. <\/strong>Wszyscy uczestnicy si\u0119 zgodzili. Bardzo szybko ta Wsp\u00f3lnota otworzy\u0142a si\u0119 na inne osoby, kt\u00f3re przychodzi\u0142y do grup modlitewnych Emmanuela. Wsp\u00f3lnota dojrzewa\u0142a do powstania 4 lata, te rekolekcje stanowi\u0142y akt i moment za\u0142o\u017cycielski. <\/strong>To wtedy ustanowiono comiesi\u0119czne wsp\u00f3lnotowe spotkania modlitewne i formacyjne, domostwa i osobisty akompaniament, kt\u00f3re to elementy Piotr uwa\u017ca\u0142 za konieczne, by nawzajem si\u0119 podtrzymywa\u0107 i budowa\u0107 Wsp\u00f3lnot\u0119 na solidnych podstawach.<\/p>\n

 <\/p>\n

III) Domostwo i osobisty akompaniament – filary \u017cycia wsp\u00f3lnotowego<\/span> <\/strong><\/h2>\n

1) Domostwo<\/h3>\n

W \u017cyciu wsp\u00f3lnotowym Piotr zawsze chcia\u0142 (z wyj\u0105tkiem rzadkich wyj\u0105tk\u00f3w rozeznanych ze wzgl\u0119du na misj\u0119), \u017ceby rodziny \u017cy\u0142y osobno od innych rodzin i \u015bwieckich. Wa\u017cne by\u0142o dla niego poszanowanie \u017cycia ma\u0142\u017ce\u0144skiego i to, \u017ceby rodzice brali pe\u0142n\u0105 odpowiedzialno\u015b\u0107 za wychowanie dzieci.<\/p>\n

Podobna czujno\u015b\u0107 towarzyszy\u0142a mu w kwestii domostw rezydencjalnych wsp\u00f3lnych dla obu p\u0142ci. Na pocz\u0105tku osoby niezam\u0119\u017cne stanowi\u0142y we Wsp\u00f3lnocie wi\u0119kszo\u015b\u0107, byli to studenci i m\u0142odzi pracuj\u0105cy, powstawa\u0142y wtedy domostwa rezydencjalne osobne dla dziewcz\u0105t i ch\u0142opc\u00f3w.<\/p>\n

Piotr Goursat by\u0142 bardzo wierny spotkaniom domostw, a gdy ju\u017c przesta\u0142 sprawowa\u0107 funkcj\u0119, moderatora mia\u0142 nawet dwa domostwa. Jedno swoje oficjalne, a drugie domostwo ksi\u0119\u017cy w pierwszej powierzonej Wsp\u00f3lnocie parafii \u015bw. Tr\u00f3jcy w Pary\u017cu.<\/p>\n

Dzielenie, kt\u00f3re prze\u017cywamy co tydzie\u0144 w domostwach ma na celu przede wszystkim ukierunkowanie nas na S\u0142owo Bo\u017ce, \u015bwiadectwo, jak to S\u0142owo w nas dzia\u0142a i nas nawraca, zach\u0119cenie nas do wierno\u015bci modlitwie, mszy \u015bwi\u0119tej i sakramentom.<\/p>\n

Je\u015bli prze\u017cywamy nasze spotkania w domostwach w klimacie modlitwy, wzajemnego zaufania, nieoceniania si\u0119 wzajemnie, staj\u0105 si\u0119 one miejscem u\u015bwi\u0119cenia i dobroczynnego wp\u0142ywu, jaki mamy jedni na drugich. Mo\u017cemy skr\u00f3towo wspomnie\u0107, co aktualnie prze\u017cywamy, ale bez opowiadania sobie ca\u0142ego \u017cycia. Domostwo jest te\u017c okazj\u0105 do powierzenia braciom naszych trudno\u015bci, naszych zniech\u0119ce\u0144, do poproszenia o modlitw\u0119.<\/p>\n

Piotr podkre\u015bla\u0142, jak wa\u017cne jest spojrzenie na braci i siostry z mi\u0142osierdziem, mawia\u0142: \u201cTo mi\u0142osierna mi\u0142o\u015b\u0107 Jezusa wysy\u0142a braci, kt\u00f3rzy modl\u0105 si\u0119 nad nami. Zatem nie wahajcie si\u0119, je\u015bli czujecie skr\u0119powanie czy cokolwiek innego, powiedzcie akompaniatorom, a oni wybior\u0105 moment, \u017ceby wszyscy si\u0119 nad wami pomodlili. Otrzymacie rado\u015b\u0107 i pok\u00f3j\u201d.[9]<\/sup><\/a><\/p>\n

 <\/p>\n

2) Akompaniament<\/h3>\n

Nie zawsze mo\u017cemy powiedzie\u0107 wszystko, co prze\u017cywamy, szefowi domostwa. Piotr tak opowiada\u0142 o akompaniamencie: \u201cGdy szef<\/strong> domostwa<\/strong> podejmuje decyzje dotycz\u0105ce konkretnych os\u00f3b, to czasem mo\u017ce ingerowa\u0107 w ich wolno\u015b\u0107. Ale obawiamy si\u0119 troch\u0119, \u017ce patrzy tylko przez forum<\/em> zewn\u0119trzne<\/em> i podejmuje tak\u0105 lub inn\u0105 decyzj\u0119. I je\u015bli dana osoba nie ma za bardzo zaufania lub jest nie\u015bmia\u0142a, nie odwa\u017ca si\u0119 zareagowa\u0107, to w konsekwencji mo\u017ce poczu\u0107 si\u0119 zraniona lub rozbita. Albo nie jest na swoim miejscu, jest jako\u015b st\u0142umiona. I w\u0142a\u015bnie dlatego mamy akompaniator\u00f3w, przed kt\u00f3rymi mo\u017cemy si\u0119 wypowiedzie\u0107, mo\u017cemy narzeka\u0107, mo\u017cemy powiedzie\u0107: <<S\u0142uchaj, to mi\u0142e, ale ja jestem ca\u0142kowicie zablokowany […] i ju\u017c nie ma dla mnie miejsca!>>. I to wszystko mo\u017cna powiedzie\u0107 grzecznie i bez urazy [akompaniatorowi].\u201d[10]<\/sup><\/a><\/p>\n

Piotr uwa\u017ca\u0142, \u017ce akompaniament, towarzyszenie duchowe, kt\u00f3re prze\u017cywamy we Wsp\u00f3lnocie, jest kluczowe. T\u0142umaczy\u0142: \u201cAkompaniament duchowy jest bardzo wa\u017cny, bo nie mo\u017cemy u\u015bwi\u0119ci\u0107 si\u0119 sami. Szczeg\u00f3lnie w \u015bwiecie, w kt\u00f3rym \u017cyjemy, nie poradzimy sobie sami. Je\u015bli nie jeste\u015bmy razem, to upadniemy\u201d.[11]<\/sup><\/a><\/p>\n

Od pocz\u0105tk\u00f3w Wsp\u00f3lnoty Piotr ustanowi\u0142 regu\u0142\u0119, \u017ce m\u0119\u017cczy\u017ani s\u0105 akompaniowani przez m\u0119\u017cczyzn, kobiety przez kobiety, a ma\u0142\u017ce\u0144stwom towarzysz\u0105 ma\u0142\u017ce\u0144stwa. Piotrowi zale\u017ca\u0142o na oddzieleniu funkcji zwi\u0105zanych z w\u0142adz\u0105 od akompaniamentu, <\/strong>\u017ceby dobrze rozdzieli\u0107 to, co nale\u017cy do forum<\/em> wewn\u0119trznego<\/em> i zewn\u0119trznego<\/em>. W innych wsp\u00f3lnotach charyzmatycznych ameryka\u0144skich i francuskich nie by\u0142o tego podzia\u0142u, odpowiedzialni odgrywali rol\u0119 doradc\u00f3w i w ten spos\u00f3b uzale\u017cniali ludzi od siebie. To wa\u017cne rozr\u00f3\u017cnienie jest kluczow\u0105 regu\u0142\u0105 w Ko\u015bciele.<\/p>\n

Bior\u0105c pod uwag\u0119 forum wewn\u0119trzne <\/strong>oceniamy dane dzia\u0142anie w odniesieniu do sumienia osoby, a forum zewn\u0119trzne <\/strong>dotyczy tego, co mo\u017ce by\u0107 rozeznawane wg zewn\u0119trznych kryteri\u00f3w: na przyk\u0142ad rytm \u017cycia, modlitwy, regularno\u015b\u0107 uczestnictwa we mszy \u015bwi\u0119tej, \u017cycie braterskie, zaanga\u017cowania apostolskie. Dzi\u0119ki swojemu wielkiemu do\u015bwiadczeniu Piotr zna\u0142 \u015bwietnie natur\u0119 ludzk\u0105 i jej s\u0142abo\u015bci, ale pok\u0142ada\u0142 te\u017c g\u0142\u0119bok\u0105 nadziej\u0119 w ludziach.<\/p>\n

Cz\u0119sto spotyka\u0142 si\u0119 z akompaniatorami, \u017ceby ich formowa\u0107 i pom\u00f3c, opowiadaj\u0105c znane sobie historie r\u00f3\u017cnych os\u00f3b, z zachowaniem pe\u0142nej dyskrecji oczywi\u015bcie.<\/p>\n

Piotr precyzowa\u0142, \u017ce akompaniator nie zast\u0119puje kierownika duchowego, ale ma rol\u0119 komplementarn\u0105. Bior\u0105c za przyk\u0142ad rol\u0119 lekarza i piel\u0119gniarki, <\/u>m\u00f3wi\u0142:<\/p>\n

\u201cAkompaniator jest dla ojca duchowego tym, czym piel\u0119gniarka jest dla lekarza. Lekarz daje wam recept\u0119 i sobie idzie. My oczywi\u015bcie kupujemy lekarstwa, bo to za du\u017co nie kosztuje, jest refundacja lek\u00f3w, ale p\u00f3\u017aniej tych lek\u00f3w nie bierzemy […]. Dlatego potrzebujemy piel\u0119gniarki, kt\u00f3ra powie: <<Trzeba zrobi\u0107 zastrzyk i bra\u0107 regularnie lekarstwa>>.\u201d[12]<\/sup><\/a><\/p>\n

Na pocz\u0105tku Odnowy niekt\u00f3rzy ksi\u0119\u017ca nie rozumieli sensu akompaniamentu takiego, jak ten prze\u017cywany we Wsp\u00f3lnocie Emmanuel, Piotr stosowa\u0142 to samo por\u00f3wnanie w innym nauczaniu. T\u0142umaczy\u0142: \u201cI tak oto ukazuje nam si\u0119 sylwetka ojca duchowego, kt\u00f3ry m\u00f3wi: <<Ale co to w ko\u0144cu jest ten akompaniament? To jakie\u015b dziwne. Ja jestem waszym kierownikiem duchowym. Nie rozumiem tego. Przede wszystkim to bardzo niebezpieczne>> […].\u201d Piotr wyja\u015bnia\u0142 dalej: \u201cNo to wy mu odpowiedzcie: <<Ale\u017c drogi ojcze, to w og\u00f3le nie o to chodzi. Ty jeste\u015b ojcem naszych dusz. Jeste\u015b lekarzem duszy>>. A potem powiedzcie g\u0142osem teatralnym: <<duuuszy!>>. I powiedzcie mu: <<A my jeste\u015bmy po prostu piel\u0119gniarkami, stosujemy twoje leczenie! Bo m\u00f3wi\u0105c mi\u0119dzy nami: no c\u00f3\u017c, oni nie stosuj\u0105 twojego leczenia [te osoby, kt\u00f3re masz w kierownictwie duchowym]. Przychodz\u0105 do ciebie co trzy tygodnie po now\u0105 recept\u0119, ale nic nie bior\u0105 w mi\u0119dzyczasie. Wyrzucaj\u0105 je do kosza!>>\u201d.[13]<\/sup><\/a><\/p>\n

Piotr u\u017cywa\u0142 obrazu kamyk\u00f3w wyrzucanych przez morze, <\/strong>\u017ceby pokaza\u0107, \u017ce w \u017cyciu wsp\u00f3lnotowym i braterskim dajemy si\u0119 rze\u017abi\u0107 Bogu \u015bcieraj\u0105c si\u0119 wzajemnie.<\/p>\n

Tak m\u00f3wi\u0142 o akompaniamencie: \u201cTo jest sakrament braci<\/strong>, kt\u00f3rzy opieraj\u0105 si\u0119 jedni na drugich i nawzajem si\u0119 kontroluj\u0105. To te\u017c \u017ar\u00f3d\u0142o \u015bwi\u0119to\u015bci, bo jak m\u00f3wi\u0142 \u015bwi\u0119ty Jan od Krzy\u017ca, bracia s\u0105 razem, \u017ceby \u015bciera\u0107 si\u0119 ze sob\u0105 jak ma\u0142e kamyczki w morzu, \u017ceby nawzajem si\u0119 polerowa\u0107. Stajemy si\u0119 naprawd\u0119 wyg\u0142adzeni dzi\u0119ki braciom. To nie jest dzie\u0142o ludzkie, to jest \u0142aska.\u201d[14]<\/sup><\/a><\/p>\n

Piotr mia\u0142 du\u017ce poczucie humoru, lubi\u0142 gry s\u0142owne. Wyja\u015bniam to dla os\u00f3b, kt\u00f3re nie znaj\u0105 francuskiego. Po francusku s\u0142owo \u201cpoli\u201d, <\/strong>kt\u00f3rego u\u017cywa Piotr, oznacza zarazem osob\u0119 uprzejm\u0105 stosuj\u0105c\u0105 regu\u0142y dobrego wychowania, jak i kamyk, kt\u00f3ry jest g\u0142adki i b\u0142yszcz\u0105cy, dzi\u0119ki ocieraniu si\u0119 o inne w wodzie.<\/p>\n

 <\/p>\n

IV) Mi\u0142o\u015b\u0107 braterska jest <\/strong>fundamentem i spoiwem wszelkich chrze\u015bcija\u0144skich wsp\u00f3lnot<\/strong><\/span><\/h2>\n

\u015awi\u0119ty \u0141ukasz, autor Dziej\u00f3w Apostolskich, przywo\u0142uje d\u0142ug\u0105 mow\u0119, kt\u00f3r\u0105 \u015bwi\u0119ty Piotr wyg\u0142osi\u0142 w Dniu Pi\u0119\u0107dziesi\u0105tnicy do obecnych w Jerozolimie na wielkim \u017cydowskim \u015bwi\u0119cie. Zach\u0119ca\u0142 ich do nawr\u00f3cenia i do chrztu w Duchu \u015awi\u0119tym. I oto owoce jego g\u0142oszenia: \u201cCi wi\u0119c, kt\u00f3rzy przyj\u0119li jego nauk\u0119, zostali ochrzczeni. I przy\u0142\u0105czy\u0142o si\u0119 owego dnia oko\u0142o trzech tysi\u0119cy dusz.\u201d (Dz 2,41) Widzimy, \u017ce pierwszym widzialnym owocem Pi\u0119\u0107dziesi\u0105tnicy jest przyst\u0105pienie do Ko\u015bcio\u0142a tysi\u0119cy os\u00f3b. I zaraz potem \u015bw. \u0141ukasz dodaje: \u201cTrwali oni w nauce Aposto\u0142\u00f3w i we<\/strong> wsp\u00f3lnocie<\/strong>, w \u0142amaniu chleba i w modlitwach. […] Ci wszyscy, co uwierzyli, przebywali razem<\/u> i wszystko<\/u> mieli<\/u> wsp\u00f3lne<\/u>. […] Codziennie trwali jednomy\u015blnie<\/strong> w \u015bwi\u0105tyni, a \u0142ami\u0105c chleb po domach, przyjmowali posi\u0142ek z rado\u015bci\u0105 i prostot\u0105 serca. Wielbili Boga, a ca\u0142y lud odnosi\u0142 si\u0119 do nich \u017cyczliwie. Pan za\u015b przymna\u017ca\u0142 im codziennie tych, kt\u00f3rzy dost\u0119powali zbawienia\u201d (Dz 2,42-47).<\/p>\n

Dalej w Dziejach jest napisane: \u201cJedno serce i jeden duch<\/strong> o\u017cywia\u0142y wszystkich wierz\u0105cych\u201d (Dz 4,32). Komunia braterska, objawiaj\u0105ca si\u0119 jedno\u015bci\u0105 serc, by\u0142a wi\u0119c znakiem rozpoznawczym pierwszej wsp\u00f3lnoty chrze\u015bcija\u0144skiej. Powinna ona by\u0107 tak\u017ce znakiem, kt\u00f3ry wyr\u00f3\u017cnia ka\u017cd\u0105 wsp\u00f3lnot\u0119, tak\u017ce nasz\u0105, potwierdzaj\u0105c jej autentyczno\u015b\u0107, ponad r\u00f3\u017cnorodno\u015bci\u0105 os\u00f3b, kt\u00f3re j\u0105 tworz\u0105.<\/p>\n

Podczas Ostatniej Wieczerzy Jezus powiedzia\u0142 do Aposto\u0142\u00f3w: \u201cPo tym wszyscy poznaj\u0105, \u017ce\u015bcie uczniami moimi, je\u015bli b\u0119dziecie si\u0119 wzajemnie mi\u0142owali\u201d (J 13,35). Wszyscy, kt\u00f3rzy do\u0142\u0105czali do rodz\u0105cego si\u0119 Ko\u015bcio\u0142a, byli poruszeni jedno\u015bci\u0105 pierwszych chrze\u015bcijan. Tertulian \u017cyj\u0105cy na prze\u0142omie II i III wieku, potwierdza, \u017ce poganie nawracali si\u0119 widz\u0105c mi\u0142o\u015b\u0107 mi\u0119dzy chrze\u015bcijanami. Poganie m\u00f3wili: \u201cZobaczcie, jak oni si\u0119 mi\u0142uj\u0105!\u201d.[15]<\/sup><\/a><\/p>\n

W encyklice Redemptoris Missio, opublikowanej 7 grudnia 1990, Jan Pawe\u0142 II pisa\u0142: \u201cMisja, zanim jeszcze stanie si\u0119 dzia\u0142aniem, jest \u015bwiadectwem<\/u> i promieniowaniem<\/u>\u201d (pkt 26).<\/p>\n

To w\u0142a\u015bnie komunia braterska, \u017ar\u00f3d\u0142o jedno\u015bci, czyni wsp\u00f3lnot\u0119 \u017cyw\u0105 i zdoln\u0105 do ewangelizacji. Mo\u017cemy \u015bwiadczy\u0107 o Chrystusie z najwi\u0119kszym przekonaniem, ale je\u015bli \u015bwiadectwo naszego s\u0142owa nie jest ugruntowane i potwierdzone praktyk\u0105 naszego \u017cycia, to nasza ewangelizacja na nic si\u0119 nie zda. Pierwsze, co promieniuje, to nasze \u017cycie z Chrystusem, wtedy mo\u017cemy mie\u0107 realny wp\u0142yw na tych, co s\u0142uchaj\u0105.<\/p>\n

Piotr Goursat mia\u0142 tego \u017cyw\u0105 \u015bwiadomo\u015b\u0107 i naucza\u0142 nas m\u00f3wi\u0105c: \u201cWsp\u00f3lnota to przede wszystkim wsp\u00f3lnota mi\u0142o\u015bci, duchowej sympatii mi\u0119dzy nami. <\/strong>I to jest kluczowe, bo je\u015bli nie mamy mi\u0142o\u015bci do siebie nawzajem, to jeste\u015bmy k\u0142amcami. Nie mo\u017cemy kocha\u0107 Boga, je\u015bli nie kochamy naszego bli\u017aniego. Wiecie to wszyscy, ale nigdy nie mo\u017cna o tym zapomina\u0107.\u201d<\/p>\n

<\/h2>\n

V) \u017bycie wsp\u00f3lnotowe, szko\u0142a pokory i mi\u0142o\u015bci<\/strong><\/span><\/h2>\n

\u015awi\u0119ty Pawe\u0142 daje nam cenne wskaz\u00f3wki dla \u017cycia braterskiego: \u201cobleczcie si\u0119 w serdeczne mi\u0142osierdzie, dobro\u0107, pokor\u0119, cicho\u015b\u0107, cierpliwo\u015b\u0107, znosz\u0105c jedni drugich i wybaczaj\u0105c sobie nawzajem,<\/strong> je\u015bliby mia\u0142 kto\u015b zarzut przeciw drugiemu.\u201d (Kol 3,12-13). Lubi\u0119 ten tekst: \u201cznosz\u0105c jedni drugich\u201d. Znosi\u0107 innych, to przede wszystkim, gdy kto\u015b nas dra\u017cni, my to wytrzymujemy. Ale wg drugiego sensu znosimy braci, czyli niesiemy ich w modlitwie, zawinili nam, ale mimo to ich wspieramy. Nie tylko akceptujemy rzeczy, kt\u00f3re nie zawsze s\u0105 przyjemne we wsp\u00f3lnym \u017cyciu, ale nawzajem wspieramy si\u0119 w dobrym. Pawe\u0142 m\u00f3wi te\u017c: \u201cmi\u0142o\u015bci\u0105 o\u017cywieni s\u0142u\u017ccie sobie wzajemnie!\u201d (Ga 5,13).<\/p>\n

Dla Piotra Goursat wsp\u00f3lnota by\u0142a szko\u0142\u0105 pokory i mi\u0142o\u015bci braterskiej. Zach\u0119ca\u0142 nas do \u017cycia mi\u0142o\u015bci\u0105 bratersk\u0105, zaparciem si\u0119 siebie, darem z siebie w licznych sytuacjach, kt\u00f3rych dostarcza \u017cycie wsp\u00f3lnotowe i s\u0142u\u017cby, o kt\u00f3re jeste\u015bmy proszeni: \u201cTo wa\u017cne, by akceptowa\u0107 te ma\u0142e s\u0142u\u017cby, drobiazgi, o kt\u00f3re jeste\u015bmy proszeni na co dzie\u0144, bo to tworzy we wsp\u00f3lnocie przestrze\u0144 rado\u015bci i mi\u0142o\u015bci braterskiej\u201d[16]<\/sup><\/a>.<\/p>\n

Piotr zach\u0119ca\u0142 nas zawsze do wzajemnej \u017cyczliwo\u015bci, do pozytywnego spojrzenia na innych<\/strong>, do rozradowania si\u0119 darami i zaletami naszych braci i si\u00f3str, bez por\u00f3wnywania si\u0119.<\/p>\n

Umia\u0142 wydobywa\u0107 z ludzi ich zalety, potrafi\u0142 podkre\u015bla\u0107 dobro w otaczaj\u0105cych go osobach. Pewien \u017conaty m\u0119\u017cczyzna pisa\u0142: \u201cPiotr mia\u0142 dar \u017cycia braterskiego […]. Zawsze sprawia\u0142, \u017ce z ludzi wychodzi\u0142o dobro\u201d. Niezam\u0119\u017cna kobieta dodaje: \u201cPiotr jest przyk\u0142adem przez swoj\u0105 pokor\u0119. Mi\u0142o\u015b\u0107 do wszystkich, kt\u00f3rych potrafi\u0142 zauwa\u017cy\u0107 i postawi\u0107 wy\u017cej od siebie; nie zajmowa\u0142 pierwszego miejsca, […] nie by\u0142 liderem, kt\u00f3ry po trupach pnie si\u0119 do g\u00f3ry, ale liderem, kt\u00f3ry zauwa\u017ca wszystkich maluczkich, kt\u00f3rzy zostali mu powierzeni.\u201d<\/p>\n

Piotr zachowywa\u0142 si\u0119 jak brat po\u015br\u00f3d braci. <\/strong>W swoim stylu zarz\u0105dzania Wsp\u00f3lnot\u0105 sprawia\u0142, \u017ce dawali\u015bmy to, co najlepsze z siebie na s\u0142u\u017cb\u0119 innym. Mia\u0142 subtelny dar rozeznawania – powierza\u0142 nam s\u0142u\u017cby i odpowiedzialno\u015bci, kt\u00f3re nam odpowiada\u0142y, a jednocze\u015bnie prowadzi\u0142y do rozwijania talent\u00f3w przez nas zaniedbywanych. Dzi\u0119ki swojej pokorze i wielkiemu oddaniu Duchowi \u015awi\u0119temu, Piotr nas uczy\u0142, jak nie traktowa\u0107 siebie zbyt serio, nie liczy\u0107 na w\u0142asne ludzkie si\u0142y, nie przypisywa\u0107 sobie misji, kt\u00f3ra nam jest powierzona, <\/strong>ale oddawa\u0107 si\u0119 Bogu.<\/p>\n

 <\/p>\n

Ju\u017c od m\u0142odo\u015bci Piotr by\u0142 s\u0142abego zdrowia i mia\u0142 ograniczone si\u0142y fizyczne. Du\u017c\u0105 pomoc\u0105 byli mu bracia i siostry ze Wsp\u00f3lnoty. Cz\u0119sto by\u0142 inicjatorem r\u00f3\u017cnych dzie\u0142, kt\u00f3re by\u0142y owocem jego pomys\u0142\u00f3w i intuicji otrzymanych na modlitwie, ale potrafi\u0142 je delegowa\u0107 i zaufa\u0107 swoim wsp\u00f3\u0142pracownikom.<\/p>\n

Chcia\u0142bym podkre\u015bli\u0107 jeden wa\u017cny punkt, wspomina\u0142em o nim w nauczaniu o pokorze, rzecz, kt\u00f3ra konkretnie przejawia\u0142a si\u0119 w \u017cyciu braterskim: dyskrecja i prostota Piotra. <\/strong>Dzisiaj Wsp\u00f3lnota Emmanuel jest znana i uznana w Ko\u015bciele, ale ma\u0142o ludzi zna imi\u0119 jej za\u0142o\u017cyciela! Bo Piotr Goursat nigdy nie chcia\u0142 stawia\u0107 siebie na pierwszym miejscu. Liczni bracia i siostry o tym \u015bwiadcz\u0105. Kto\u015b powiedzia\u0142: \u201cPiotr nigdy nie chcia\u0142 uchodzi\u0107 za guru\u201d. Kto\u015b inny wspomina: \u201cTo by\u0142 cz\u0142owiek delikatny i pokorny, nigdy nie zgrywa\u0142 szefa, nie dawa\u0142 odczu\u0107 swojej wy\u017cszo\u015bci, ale zawsze si\u0119 usuwa\u0142, by\u0142 schowany i szuka\u0142 raczej ostatniego miejsca\u201d. To by\u0142a prawda i na spotkaniach wsp\u00f3lnotowych, i w \u017cyciu codziennym. Gdy zapraszano go do jakiej\u015b rodziny, by\u0142 uwa\u017cny na ka\u017cdego, interesowa\u0142 si\u0119 dzie\u0107mi, z du\u017c\u0105 prostot\u0105 uczestniczy\u0142 w posi\u0142ku.<\/p>\n

Pewien ksi\u0105dz wsp\u00f3lnotowy tak opisuje postaw\u0119 wobec Piotra: \u201cNie istnia\u0142 \u017caden kult jednostki naszego za\u0142o\u017cyciela, ale ogromna sympatia os\u00f3b, kt\u00f3re go zna\u0142y\u201d. Pewna m\u0142oda kobieta zwi\u0105zana ze Wsp\u00f3lnot\u0105 by\u0142a bardzo zaskoczona, gdy pierwszy raz spotka\u0142a Piotra na Barce: \u201cBy\u0142am poruszona prostot\u0105 Piotra, kt\u00f3ry \u017cy\u0142 tam na kilku metrach kwadratowych. Powiedzia\u0142am sobie: <<To nie mo\u017ce by\u0107 guru, je\u015bli \u017cyje tak prosto.>>\u201d Pewien biskup francuski by\u0142 te\u017c poruszony pierwszym spotkaniem z Piotrem, tym \u201caspektem prostoty, usuni\u0119ciem si\u0119, wyzbyciem si\u0119 materializmu\u201d. M\u00f3wi\u0142: \u201cNie wygl\u0105da\u0142 na szefa, by\u0142 wyzuty z samego siebie, oddany \u0142asce\u201d.<\/p>\n

 <\/p>\n

VI) Wszystko zrobi\u0107, by zachowa\u0107 najcenniejszy dar jedno\u015bci<\/span> <\/strong><\/h2>\n

Piotr bardzo si\u0119 troszczy\u0142, by ka\u017cdy z nas zosta\u0142 \u017cywym kamieniem <\/em>duchowej budowli, kt\u00f3r\u0105 B\u00f3g chce zbudowa\u0107 przez nasz\u0105 Wsp\u00f3lnot\u0119. M\u00f3wi\u0142: \u201cTe \u017cywe kamienie mog\u0105 s\u0142u\u017cy\u0107 do budowli, tylko je\u015bli Jezus Chrystus, kamie\u0144 odrzucony przez buduj\u0105cych, stanie si\u0119 kamieniem w\u0119gielnym. I tylko z tym kamieniem zbudujemy cokolwiek, bo on jednoczy wszystko. A je\u015bli nie ma Ducha \u015awi\u0119tego, kt\u00f3ry jednoczy wsp\u00f3lnot\u0119, to wszystko eksploduje. <\/strong>Eksploduje i zmarnieje”. I dodawa\u0142: \u201cTo jest \u0142aska wsp\u00f3lnoty\u201d[17]<\/sup><\/a>.<\/p>\n

Piotr podkre\u015bla\u0142, \u017ce mi\u0142o\u015b\u0107 braterska, owoc Ducha\u00a0\u015awi\u0119tego, tworzy spoiwo tej jedno\u015bci: \u201cKocha\u0107 jedni drugich, jak ukocha\u0142 nas B\u00f3g, to nie wydaje si\u0119 \u0142atwe […], ale Duch \u015awi\u0119ty nas o\u017cywia i jeste\u015bmy przez niego jednoczeni. I wtedy to jest \u0142atwe!\u201d.[18]<\/sup><\/a><\/p>\n

Piotr by\u0142 zdumiony, \u017ce Wsp\u00f3lnota trzyma si\u0119 dobrze, wzrasta i umacnia si\u0119, chocia\u017c po ludzku wszystko si\u0119 sprzeciwia\u0142o jego pierwszym wsp\u00f3\u0142towarzyszom. Zachwyca\u0142 si\u0119 jedno\u015bci\u0105, kt\u00f3r\u0105 dawa\u0142 nam Duch \u015awi\u0119ty i dzi\u0119kowa\u0142 za ni\u0105 Panu. T\u0142umaczy\u0142: \u201cW Pi\u0119\u0107dziesi\u0105tnic\u0119 [Pan] zanurza nas wszystkich w mi\u0142o\u015bci […]. To zdumiewaj\u0105ce, jak Duch \u015awi\u0119ty nas obdarza jedno\u015bci\u0105. <\/strong>Jeste\u015bmy jak snop i ten snop jest zwi\u0105zany; <\/strong>a gdyby kiedy\u015b si\u0119 rozwi\u0105za\u0142, wszystko by si\u0119 rozpad\u0142o, ale z Duchem \u015awi\u0119tym dobrze si\u0119 trzyma\u201d[19]<\/sup><\/a>.<\/em><\/p>\n

Niekrytykowanie by\u0142o z\u0142ot\u0105 regu\u0142\u0105 dla Piotra Goursat. <\/strong>\u017beby zachowa\u0107 ten cenny dar jedno\u015bci, czuwa\u0142, by rozbroi\u0107 ka\u017cdy zal\u0105\u017cek niezgody. Poniewa\u017c w jego rodzinie by\u0142o du\u017co humoru, wiedzia\u0142, \u017ce ironia mo\u017ce g\u0142\u0119boko zrani\u0107 i zamieni\u0107 si\u0119 we wrogo\u015b\u0107, przynosz\u0105c fatalne i trwa\u0142e skutki. Piotr zach\u0119ca\u0142 ka\u017cdego, by \u201cpow\u015bci\u0105ga\u0142 sw\u00f3j j\u0119zyk\u201d (Jk 1,26) i powstrzyma\u0142 si\u0119 od plotek, kt\u00f3re s\u0105 \u017ar\u00f3d\u0142em niezgody i podzia\u0142\u00f3w. Rozr\u00f3\u017cnia\u0142 mi\u0119dzy usposobieniem krytycznym<\/em>, <\/strong>kt\u00f3re jest pozytywne i sprzyja analizie sytuacji, a krytykanctwem<\/em><\/strong>, kt\u00f3re jest negatywnym os\u0105dem nad osobami.<\/p>\n

Jedyna regu\u0142a, kt\u00f3r\u0105 na\u0142o\u017cy\u0142 na cz\u0142onk\u00f3w Wsp\u00f3lnoty, to nigdy nie krytykowa\u0107, nawet w \u017cartach! <\/strong>By\u0142 w tej kwestii absolutnie bezkompromisowy i nie waha\u0142 si\u0119, gdy by\u0142o trzeba, przed upomnieniem braterskim.<\/em><\/strong> Na czym ono polega? Komentuj\u0105c 18 rozdzia\u0142 Ewangelii \u015bw. Mateusza Benedykt XVI t\u0142umaczy\u0142: \u201cMi\u0142o\u015b\u0107 braterska zawiera w sobie poczucie odpowiedzialno\u015bci wzajemnej, tak, \u017ce gdy m\u00f3j brat pope\u0142ni b\u0142\u0105d w stosunku do mnie, musz\u0119 wykaza\u0107 si\u0119 mi\u0142o\u015bci\u0105 bratersk\u0105 wobec niego i przede wszystkim porozmawia\u0107 z nim osobi\u015bcie, daj\u0105c mu do zrozumienia, \u017ce to co zrobi\u0142 lub powiedzia\u0142, nie jest dobre. Ten spos\u00f3b dzia\u0142ania nazywa si\u0119 correctio fraterna: <\/em>to nie jest reakcja na doznan\u0105 krzywd\u0119, ale gest mi\u0142o\u015bci wobec brata.\u201d[20]<\/sup><\/a><\/p>\n

Correctio fraterna <\/em>musi si\u0119 zatem dokonywa\u0107 w mi\u0142o\u015bci, \u017ceby pom\u00f3c braciom i siostrom si\u0119 nawr\u00f3ci\u0107, odnale\u017a\u0107 si\u0119 w prawdzie. Nie chodzi o to, by brata os\u0105dza\u0107 czy pot\u0119pia\u0107, ale mi\u0142owa\u0107 z przychylno\u015bci\u0105 i mi\u0142osierdziem, kt\u00f3re Chrystus ma dla ka\u017cdego z nas. Z naszej strony poci\u0105ga to za sob\u0105 du\u017co pokory i mi\u0142o\u015bci, cierpliwo\u015bci i mi\u0142osierdzia. Poka\u017c\u0119 wam na przyk\u0142adzie, jak Piotr praktykowa\u0142 correctio fraterna. <\/em><\/strong>Us\u0142yszawszy, \u017ce jedna siostra ma tendencj\u0119 do krytykowania, zaprosi\u0142 j\u0105 na Bark\u0119 i powiedzia\u0142: \u201cJe\u015bli b\u0119dziesz dalej krytykowa\u0142a, to nie ma dla Ciebie miejsca we Wsp\u00f3lnocie!\u201d. To zdecydowanie Piotra by\u0142o dla niej zbawienne i \u015bwiadczy\u0142a potem, \u017ce pomog\u0142o jej zmieni\u0107 swoje zachowanie.<\/p>\n

\u017byczliwo\u015b\u0107 i mi\u0142o\u015b\u0107 bratersk\u0105<\/strong>, kt\u00f3re Piotr chcia\u0142 wzbudzi\u0107 we Wsp\u00f3lnocie Emmanuel<\/strong>, chcia\u0142 r\u00f3wnie\u017c zaszczepi\u0107 innym grupom modlitewnym i wsp\u00f3lnotom narodzonym w ruchu Odnowy charyzmatycznej <\/strong>w czasie, gdy pojawi\u0142y si\u0119 pewne napi\u0119cia. \u017beby zach\u0119ci\u0107 nas do porozumienia, unikania konkurencji i zazdro\u015bci, zaproponowa\u0142 innym odpowiedzialnym kart\u0119 mi\u0142o\u015bci braterskiej, <\/em>dzi\u0119ki kt\u00f3rej ka\u017cdy zobowi\u0105\u017ce si\u0119 do nie krytykowania innych wsp\u00f3lnot i m\u00f3wienia o nich dobrze.<\/p>\n

W artykule w Il est vivant! zatytu\u0142owanym \u201c\u0106wiczenie si\u0119 w mi\u0142o\u015bci\u201d, <\/em>do napisania kt\u00f3rego d\u0142ugo dojrzewa\u0142 na modlitwie, Piotr przedstawia\u0142 duchowy proces, kt\u00f3ry nam pozwala rozradowa\u0107 si\u0119 darami duchowymi otrzymanymi przez innych, pisa\u0142 te\u017c, jak post\u0119powa\u0107 na drodze jedno\u015bci. Oto kilka fragment\u00f3w:<\/p>\n

 <\/p>\n

\u201cNajcz\u0119\u015bciej grzeszymy nie przez uchybienie czy k\u0142amstwo, ale przez to, \u017ce m\u00f3wimy o czym\u015b wyolbrzymiaj\u0105c negatywne strony. To, co widzieli\u015bmy, jest prawdziwe, ale my popadamy w przesad\u0119, opisuj\u0105c jaki\u015b detal, trac\u0105c z widoku to, co kluczowe. Nie zapominajmy, \u017ce przenikliwo\u015b\u0107 bez Mi\u0142o\u015bci, jest spojrzeniem demona, a nie Jezusa […]. Duch \u015awi\u0119ty […] uczy nas patrzenia inaczej ni\u017c przez pryzmat rozumu. […] Dzi\u0119ki temu coraz bardziej lubimy patrze\u0107 na braci szcz\u0119\u015bliwi, \u017ce odkrywamy, jak co dzie\u0144 coraz g\u0142\u0119biej pracuje w nich \u0142aska […]. Dostrzegamy, \u017ce ich s\u0142abo\u015bci s\u0105 wzgl\u0119dne, nie zakrywaj\u0105 nam widoku\u2026 Coraz bardziej widzimy Pana, \u017cyj\u0105cego i m\u00f3wi\u0105cego przez naszych braci.<\/p>\n

A poniewa\u017c sami jeste\u015bmy n\u0119dznikami, kt\u00f3rzy do\u015bwiadczyli przebaczenia, stajemy si\u0119 wyrozumiali dla duchowej n\u0119dzy braci: stajemy si\u0119 mi\u0142osierni.<\/p>\n

A je\u015bli kiedykolwiek mieli\u015bmy pokus\u0119 przechwalania si\u0119 sukcesami, to oczywista \u015bwiadomo\u015b\u0107 naszej nikczemno\u015bci i grzeszno\u015bci stawia nas do pionu […].<\/p>\n

Ta nadobfito\u015b\u0107 mi\u0142o\u015bci przepe\u0142nia nas rado\u015bci\u0105 i dzi\u0119kczynieniem, bo otwiera nasze serce […] i nie mo\u017cemy za ni\u0105 p\u00f3j\u015b\u0107, je\u015bli utwierdzamy nasze serce w krytyce, a nasze oczy wci\u0105\u017c wyszukuj\u0105 tego, co nie dzia\u0142a wok\u00f3\u0142 nas […].<\/p>\n

Wewn\u0119trzna rado\u015b\u0107 i pok\u00f3j […] usuwa z naszego serca wszelki l\u0119k i zazdro\u015b\u0107, sprawia, \u017ce znika pragnienie por\u00f3wnywania si\u0119 z innymi […]. W Duchu \u015awi\u0119tym znika rywalizacja: staje si\u0119 wzajemnym wsparciem i wsp\u00f3\u0142zawodnictwem w Mi\u0142o\u015bci […].<\/p>\n

Czas, kt\u00f3ry kiedy\u015b sp\u0119dzali\u015bmy na krytykowaniu i wyg\u0142aszaniu pr\u00f3\u017cnych s\u0142\u00f3w, od dzi\u015b powinni\u015bmy po\u015bwi\u0119ci\u0107 na modlitw\u0119 za braci […]. Unikajmy pokusy, jak aposto\u0142owie przed M\u0119k\u0105, by pyta\u0107, \u201ckto z nas jest najwi\u0119kszy\u201d?, kt\u00f3ra wsp\u00f3lnota bardziej podoba si\u0119 Bogu. Przeciwnie, cieszymy si\u0119 z \u0142ask, kt\u00f3re Pan daje innym, jak Pan dzia\u0142a w nich i przez nich\u201d.<\/p>\n

Piotr proponowa\u0142 ka\u017cdemu konkretne dzia\u0142ania pod wsp\u00f3lnym tytu\u0142em: Jak oduczy\u0107 si\u0119 krytykowania: <\/strong><\/p>\n

\u201cOto lista konkretnych punkt\u00f3w, kt\u00f3rymi ka\u017cdy z nas mo\u017ce si\u0119 zainspirowa\u0107:<\/p>\n